نگاهی به قرآن و یک از هزاران نکته هایش(7) بُت و بُت پرست

 

چرا در آیه ی ذیل گفته می شود با «مردمان و سنگ ها» آتش جهنّم مهیا می شود؟

 فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ۖ أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ [٢:٢٤]

از آتشى كه هيمه آن مردمان و سنگ‌هاست برحذر باشيد كه براى كفار مهيّا شده است.

 

این آیه آیه ی بیست و چهارم از سوره ی بقره است. آیه ی بیستم مردم را دعوت به یکتاپرستی می کند. بعد، در آیات بیست و یکم و بیست و دوم دلیل پرستش خداوند یگانه به جای بت ها بیان می شود. در انتهای آیه ی بیست و دوم دوباره از مشرکین و نیز کفاری که به حقیقتِ این ایات شک دارند نصیحت می شود که:

فَلَا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَندَادًا وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ

پس براى خدا همتايان قرار ندهيد در حالى كه خود مى‌دانيد

 

در آیه ی بیست و سوم، چون برخی از این مشرکین به این آیات قرآن از جمله این آیاتی که به یکتاپرستی دعوت می کند به دیده ی شک نگاه می کنند، از آنان خواسته شده است اگر مرجع این آیات را خدا نمی دانند و فکر می کنند این ها اشعاری سروده ی شاعری زمینی است خود سوره ای همانند آن بیاورند. این ادعای کذب آنها و اصرارشان به بت پرستی باعث شده است که آن ها و بت هایشان آتش دوزخی باشند که هم خودشان را می سوزاند و هم پیروان شان را.

تنها از سنگ بت نمی سازند، هم از فرد می شود بُت ساخت، هم از حزب و هم از مردم. این بت سازی ها و بت پرستی ها باعث می شود آدم بسوزد، در دنیا یک جور و در آخرت جوری دیگر.  در آیات زیادی از قرآن مجید به فساد اکثر مردم اشاره شده است؛ به عنوان مثال، در سوره ی مائده آمده است:

وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ [٥:٤٩]

 

البته لازم به ذکر است که در بیش تر آیاتی که واژه ی «ناس» در آن ها آمده است منظور مردمی است که به اسلام ایمان نیاورده اند. پس این برداشت اشتباه است که این طور فرض کنیم که از جمعیّت مسلمان و مؤمن یک ملّت اکثرشان فاسد به حساب می آیند. و صد البته اشتباه است فکر کنیم کسی که ایمان آورده است دچار اشتباه و گناه نمی شود. در هر صورت، حساب درست و غلط، و درستکار و غلط کار مشخص است. در آیه ی صد از سوره ی مائده سفارش شده است:

قُل لَّا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ ۚ فَاتَّقُوا اللَّهَ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ [٥:١٠٠]

بگو: پليد و پاكيزه يكسان نيستند، هر چند كثرت پليد تو را به شگفت آورد. پس اى صاحبان خرد! از خدا بترسيد، باشد كه رستگار شويد.