چراغ عشق

 از ابوالحسن ورزی

نه ذوق نغمه نه آزادی فغان دارم

چه سود از آن که به شاخ گل آشیان دارم

نه زیب محفل انسم نه زینت چمنم

من آن گلم که نه گلچین نه باغبان دارم

ز ماجرای دل آتشین خود چون شمع

بسی حکایت ناگفته بر زبان دارم

ز دور عشق که چون ابر نوبهار گذشت

به یادگار همین چشم خون فشان دارم

هنوز یاد تو را ای چراغ روشن عشق

چو شمع مرده به خلوتسرای جان دارم

نصیب دشمنم از گردش زمانه مباد

غمی که من به دل از جور دوستان دارم

جز آن که تازه کند درد و داغ دیرین را

دگر چه حاصلی از گردش زمان دارم