این روزها صحبت از نوعی جیره بندی عدالت محور و هدفمند است. خیلی وقت بود که بعضی  از متخصصین نخبه در  زمینه های علمی و فرهنگی، غیرعادّی بودن گنجایش معده ی مردم ما را مطرح می کردند و می گفتند که معده ی ما در اثر عادات غذایی ناجور و نا متناسب با جثّه ی ما که از گاو و اسب و ... کوچک تر است، بیش از حد گشاد شده است. البته هنوز کسی  در مورد اینکه آیا این عارضه به بخش های دیگر بدن ما سرایت کرده است یا نه، نظری نداده است؛ و علی الظاهر و به حمدالله والمنه، بقیه ی اعضاء و جوارح کارشان مطابق برنامه پیش می رود و راست و ریست است.  گشادی بیش از حدّ معده عامل اصلی مصرف بی رویه در کشور است. همین گشادی باعث می شود که آدم بی آنکه کاری انجام بدهد و انرژی مصرف کند، اشتهایش برای بلعیدن غذا باز باشد. فعلاً ما از موجوداتی مانند بُزها که همه چیز خور هستند و حتی کاغذ را، چه مدرک دانشگاهی باشد و چه حکم استخدامی، بی رودرواسی می خورند خیلی جلوتر هستیم.  کنترل کمّی و کیفی مصرف برای سلامت جسمی، روحی، روانی و عقلانی آدمها خوب است، و موفقیت آن را زمانی می شود به چشم دید، که هرگز نبینیم که نیاز باعث شود آدمها همه چیز خور شوند، مال مردم خور شوند، حرام خور شوند؛ «کالانعام» شوند؛ «بل هم اضل.»