نصایح لقمان حکیم در قرآن
بسم الله الرحمن الرحيم
و اذ قال لقمان لابنه و هو يعظه يا بني لا تشرک بالله ان الشرک لظلم عظيم (لقمان/ 13)
و وصينا الانسان بوالديهحملته امه وهنا علي وهن و فصاله في عامين ان اشکر لي و لوالديک الي المصير (14)
و ان جاهداک علي ان تشرک بي ما ليس لک به علم فلا تطعهما و صاحبهما في الدنيا معروفا و اتبع سبيل من اناب الي ثم الي مرجعکم فانبئکم بما کنتم تعملون (15)
يا بني انها ان تک مثقال حبة من خردل فتکن في صخرة او في السماوات او في الارض يات بها الله ان الله لطيف خبير (16)
يا بني اقم الصلاة و امر بالمعروف و انه عن المنکر و اصبر علي ما اصابک ان ذلک من عزم الامور (17)
و لا تصعر خدک للناس و لا تمش في الارض مرحا ان الله لا يحب کل مختال فخور (18)
و اقصد في مشيک و اغضض من صوتک ان انکر الاصوات لصوت الحمير (19)
ا لم تروا ان الله سخر لکم ما في السماوات و ما في الارض و اسبغ عليکم نعمه ظاهرة و باطنة و من الناس من يجادل في الله بغير علم و لا هدي و لا کتاب منير (20)
(به خاطر بیاور) هنگامی را که لقمان به فرزندش -در حالی که او را موعظه میکرد- گفت: ای پسرم! چیزی را همتای خدا قرار مده که شرک، ظلم بزرگی است.» (13)
و ما به انسان درباره پدر و مادرش سفارش کردیم; مادرش او را با ناتوانی روی ناتوانی حمل کرد (به هنگام بارداری هر روز رنج و ناراحتی تازهای را متحمل میشد)، و دوران شیرخوارگی او در دو سال پایان مییابد; (آری به او توصیه کردم) که برای من و برای پدر و مادرت شکر بجا آور که بازگشت (همه شما)به سوی من است! (14)
و هرگاه آن دو، تلاش کنند که تو چیزی را همتای من قرار دهی، که از آن آگاهی نداری (بلکه میدانی باطل است)، از ایشان اطاعت مکن، ولی با آن دو، در دنیا به طرز شایستهای رفتار کن; و از راه کسانی پیروی کن که توبهکنان به سوی من آمدهاند; سپس بازگشت همه شما به سوی من است و من شما را از آنچه عمل میکردید آگاه میکنم. (15)
پسرم! اگر به اندازه سنگینی دانه خردلی (کار نیک یا بد) باشد، و در دل سنگی یا در (گوشهای از) آسمانها و زمین قرار گیرد، خداوند آن را (در قیامت برای حساب) میآورد; خداوند دقیق و آگاه است! (16)
پسرم! نماز را برپا دار، و امر به معروف و نهی از منکر کن، و در برابر مصایبی که به تو میرسد شکیبا باش که این از کارهای مهم است! (17)
(پسرم!) با بیاعتنایی از مردم روی مگردان، و مغرورانه بر زمین راه مرو که خداوند هیچ متکبر مغروری را دوست ندارد. (18)
(پسرم!) در راهرفتن، اعتدال را رعایت کن; از صدای خود بکاه (و هرگز فریاد مزن) که زشتترین صداها صدای خران است. (19)
آیا ندیدید خداوند آنچه را در آسمانها و زمین است مسخر شما کرده، و نعمتهای آشکار و پنهان خود را به طور فراوان بر شما ارزانی داشته است؟! ولی بعضی از مردم بدون هیچ دانش و هدایت و کتاب روشنگری درباره خدا مجادله میکنند! (20)
13. Behold, Luqman said to His son by way of instruction: "O My son! join not In worship (others) with Allah. for false worship is indeed the highest wrong-doing."
14. And we have enjoined on man (to be good) to His parents: In travail upon travail did His mother bear him, and In years twain was His weaning: (hear the Command), "Show gratitude to me and to Thy parents: to me is (thy final) Goal.
15. "But if They strive to make Thee join In worship with me things of which Thou hast no knowledge, obey them not; yet bear them company In This life with justice (and consideration), and follow the way of those who turn to me (in love): In the end the return of you all is to me, and I will Tell you the truth (and meaning) of all that ye did."
16. "O My son!" (said Luqman), "If there be (but) the weight of a mustard-seed and it were (hidden) In a rock, or (anywhere) In the heavens or on earth, Allah will bring it forth: for Allah understands the finest mysteries, (and) is well-acquainted (with them).
17. "O My son! establish regular prayer, enjoin what is just, and forbid what is wrong: and bear with patient constancy whatever betide thee; for This is Firmness (of purpose) In (the conduct of) affairs.
18. "And swell not Thy cheek (for pride) at men, nor walk In insolence through the earth; for Allah loveth not any arrogant boaster.
19. "And be moderate In Thy pace, and lower Thy voice; for the harshest of sounds without doubt is the braying of the ass."
20. Do ye not see that Allah has subjected to your (use) all things In the heavens and on earth, and has made His bounties flow to you In exceeding measure, (Both) seen and unseen? yet there are among men those who dispute about Allah, without knowledge and without guidance, and without a Book to enlighten them!