این روزها تبریک گفتن به اشخاصی که به پست و مقامی می رسند شده است یک جور کاسبی، و یا یک جور تخفیف گرفتن از یک کاسب. حتی تسلیت گفتن به چنین بالا نشینانی نوعی تبریک به خود شده است. عجب رسم و رسومی!! عجب دکان بازاری!!  تنها افراد بی توقع از این «خان» ها سربلند می گذرند و احترام خود را نگه می دارند. افرادی که دستمالشان یک طرفش سفید است و طرف دیگرش سیاه، گاهی به سفیداب متوسل می شوند و گاهی کارشان سیاهبازی است. تبریک به کسی که مورد توجه شیطان است وقتی مورد دارد که شیطان مورد توجه او نباشد.  ابتدا باید او را تسلی داد که در برابر وسوسه های بی شمار شیطان می تواند صبور باشد. باید از درگاه خدا برای او صبر و شکیبایی خواست. اگر از عقده می خندد باید به او گفت «انا لله و انا الیه راجعون» و اگر از غصه می خندد باید به او مژده داد و گفت « و لولا فضل الله عليکم و رحمته لاتبعتم الشيطان الا قليلا(83/نساء)» و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، جز عده کمی، همگی از شیطان پیروی می‏کردید (و گمراه می‏شدید).